Stilteplek Oase van Rust Heiloo

Opening Oase van Rust op Landgoed Willibrordus op 21 mei 2018

Wat mooi, wat een eer, wat een accent op een bijzonder moment! Tijdens een sfeervolle openingsceremonie (met harpspel door Tom Slootman) mocht de oude begraafplaats in het midden van Landgoed Willibrordus transformeren naar de ‘Oase van Rust’. Met het monument ‘Omarming’ van Wilco Kostelijk krijgt nu ook het ongewijde deel van de begraafplaats een bijzondere rol als stilteplek. Je bent daar welkom om een steen te leggen ter nagedachtenis aan een dierbaar iemand, je kan ook een wens opschrijven of gewoon op een bankje zitten en van de natuur genieten. Het is een plek voor ceremonies, concerten en andere sfeervolle activiteiten, er is rust en ruimte om oeroude rituelen op eigentijdse wijze te beleven. (Evi Velders)

 

Geluk♥Wens♥Expeditie

Tijdens het jaarlijkse Lentemarkt van de GGZ op Landgoed Willibrordus
konden de bezoekers zich opgeven voor een bijzondere expeditie. In groepjes
werden ze voor de Cultuurkoepel onthaald en meegenomen naar de de Oase van Rust,
de oude begraafplaats op het terrein. Wat een mooi gezicht hoe iedereen daar bij elkaar zat, op houten krukken, op deze prachtige en beschutte plaats. In de schaduw van de Wensboom, de kromme, kronkelige treur-es, die over dat stukje ongewijde grond waakt. Warme woorden, open gesprekken, verse vlierbessensap, de mooie legletters van Kwekerij de Buitenkans en het mooie weer…dit allemaal leverde een ontroerend tafereel op.
Initiatiefnemers:
Werkgroep Zingeving en Cultuur onderdeel
van
 het project Een Groene Brug i.s.m.
amphora.nl en rOndomceremonies.nl

Wereldlichtjesdag Heiloo 2016

Wereldlichtjesdag Heiloo 2016 

Bekijk hier de prachtige foto’s van Peter Bijkerk en Jack Schaap

 

Een brandende fakkel lokt mij in de koude herfstavond naar de Cultuurkoepel waar heel veel kaarsjes voor een serene sfeer zorgen. Muziek tokkelt zachtjes op de achtergrond. Ik vul mijn glazen potje met een schepje zand en een waxinelichtje en knoop er een touwtje omheen met een kaartje eraan omheen. “Lieve” staat erop, zij was een klein meisje van 6 maanden die op een kwade dag niet meer wakker werd.

Wereldlichtjesdag ofwel Worldwide Candle Lighting, op de 2de zondag van december is een bijzondere avond. Familie, vrienden en kennissen steken dan een kaars aan voor de kinderen waarvan ze té vroeg afscheid hebben moeten nemen. Zij noemen hun naam en staan stil bij de herinnering aan hen.
Daarmee maken ook zij deel uit van een wereldwijd lichtritueel.

Overal in de wereld branden om 19 uur kaarsjes en de warmte wordt aan de volgende tijdzone doorgeven. Zo ontstaat er als het ware een 24 uur durende golf van licht om de aardbol heen. Een “lightwave” van licht en troost.

Wereldlichtjesdag werd op 11 december voor de derde keer in Heiloo georganiseerd door ritueelbegeleiders Evi Velders en Marinta Rutten, mede mogelijk gemaakt door het Associatie Uitvaartfonds, Stichting Kunstgetij, GBBD, SYA-music en dankzij tal van kleine donaties en de enthousiaste inzet van vele vrijwilligers.
Zie ook www.rondomceremonies.nl en www.amphora.nu
( tekst Marinta Rutten in Heiloo Plus https://heilooplus.nl/wp-content/uploads/2016/12/HeilooPlus-Editie06-web.pdf )im-wld-2016Wereldlichtjesdag 2016

De Rituelenboom 2016

im-rituelenboom-wddMooi om als ritueelbegeleider deel uit te maken van een festival, de tweede editie van Willibrordus draait door. Tijdens het weekend was iedereen welkom om een bezoek te brengen aan de Oase van Rust, de oude begraafplats van Landgoed Willibrordus. Daar kon je je wensen in de mooie boom die op het stukje ‘ongewijde grond’ staat hangen. De eer was aan mij om de oude kromme treur-es tot een rituele boom om te toveren.
Op zondag vond er een wandeling plaats, georganiseerd vanuit de Werkgroep Spiritualiteit en Cultuur van het project Een groene Brug. Rondom het thema “Kijk eens door een andere bril” begeleidden Ans Willemse, Yvonne Posthumus en ikzelf de gasten langs een aantal speciale plekken.
Hèt hoogtepunt op de Oase van Rust vormde het picknickconcert met een sfeervol optreden van de drie enthousiaste vrouwen van de groep SYA. Het was als of alles op elkaar afgestemd was: de stralende zangeressen met hun warme muziek en mooie songs, een blij publiek, goede sfeer en prachtig weer. Een muzikaal belevenis op een heel speciale plek: de (laatste) rustplaats van patienten en broeders, nu de groene Oase van Rust. Met een Rituelenboom om de hoek met daarin een heleboel goede wensen. Een van mijn wensen die daar hangen is: “Ik hoop dat deze boom een Rituelenboom zal blijven!”
(Evi Velders)

img_1960 img_1988


img_2022 img_2037 imgp1426

imgp1461 imgp1468

imgp1471

Jef’s Place

C-JEFF'S PLACEJef’s Place – Bezoek aan het monument voor vermiste personen. 

Iemand kwam niet terug” lees ik op de sokkel van het Pauze Monument in het Moreelsepark in Utrecht, een monument voor vermiste personen en hun achterblijvers.
Een vermiste laat immers geen tastbare plek achter waar vrienden en familie naar toe kunnen gaan. Het Pauze Monument is een symbool voor die plekken die er niet zijn en voor de trouw aan de vermiste dierbaren. Het geeft ruimte om te herdenken en om ‘pauze te nemen’ tijdens de eindeloze zoektocht (naar verwerking). Op elke eerste vrijdag van juni (dit jaar 3 juni 2016), de Nationale Dag van de Vermisten, vindt er de jaarlijkse herdenking plaats. Lotgenoten uit het hele land ontmoeten elkaar dan om samen stil te staan en om herinneringen en ervaringen te delen. Vereniging Achterblijvers naar Vermissing, VAV

Vierendertig jaar geleden is Jef niet meer teruggekomen van zijn fietstocht rond de wereld. Jef, de gezellige Hollander in ons tijdelijke clubje backpackers in India. Zijn spullen zijn een half jaar later in Australië gevonden maar van hem is nooit meer iets vernomen. In de loop van de jaren vroegen we ons steeds vaker af hoe het zíjn achterblijvers vergaan is.
Dankzij Social Media zijn er vorig jaar hartverwarmende gesprekken met vrienden en familieleden op gang gekomen, met Jef als middelpunt! Wat mooi en verwonderlijk hoe oude verhalen weer tot leven kunnen komen als herinneringen met elkaar gedeeld worden!

Namens ons clubje heb ik op 22 juni 2016 een bezoek gebracht aan Jef’s Place, bij het Pauze Monument, door ons ‘Jef’s place’ genoemd. Op een hartje van papier heb ik de groeten en een bedankje van de oude vrienden opgeschreven. Ik strooi bloemen en steek een kaars aan. Met dit ritueel wil ik onze verbondenheid bevestigen en geef ik een accent aan dit speciale moment.
Mooi dat je in deze tijd ter plekke een foto kunt versturen: Een ritueel delen met mensen die er niet bij kunnen zijn. Dan ben je ook verbonden!

Evi Velders (gepubliceerd in de Uitkijkpost Heiloo)

Vrouwen in het zonnetje!

Internationale Vrouwendag 2016 begon met een zonneritueel en eindigde met een rozenritueel. Iedereen gaf een roos èn iedereen kreeg een roos !
“In de wereld huilen er veel vrouwen. Ik ben blij dat ik hier ben en vrouwendag mag vieren!” zij Sarah Ahmed uit Somalië in haar spontane toespraak.

Internationale Vrouwendag 2016Ieder jaar organiseert Vluchtelingenwerk op 8 maart een vrouwendag, speciaal voor de vrouwen in Heiloo. Sommigen  staan alleen. Velen zijn moeder van een groot gezin. Deze moeders hebben het extra zwaar. Kinderen moeten worden opgevoed, men moet inburgeren, de taal leren en integreren. Dat is niet altijd makkelijk.
Op vrouwendag staan we stil bij het feit dat  Lees verder

Wereldlichtjesdag 2015

Een avond vol warmte

C-WLD 2015Het terrein rond de Cultuurkoepel was mooi verlicht met brandende fakkels en in de koepel stonden honderden kaarsjes. Uit de openstaande deur klonk zacht de muziek van het lierspel (Diana Todria) met kinderstemmen en een prachtig lied van Claudia de Breij ‘Mag ik dan bij jou’. Zondag 13 december werd Wereldlichtjesdag stemmig gevierd in de Cultuurkoepel Heiloo.
Wereldlichtjesdag is een herdenking voor overleden kinderen, die de wereld rond gaat.
In heel veel plaatsen op aarde worden 19.00 uur plaatselijke tijd kaarsjes aangestoken.

Ook in Heiloo hebben de bezoekers een kaarsje aangestoken voor hun overleden kinderen, hoe kort of lang geleden ook. De namen van de kinderen werden gezongen
door zangeres Simone Awhina.
Het verliezen van een kind maakt een onuitwisbare indruk in het leven van de naasten.
Om verder te kunnen leven na zo’n ingrijpende gebeurtenis is veel begrip, aandacht en liefde nodig van mensen om je heen. De warmte van een arm om je schouder, van persoonlijk contact, van mensen die begrijpen hoe het is om een kind te verliezen,
al die warmte werkt troostend en verzachtend.
Met het zachte licht van kaarsjes, de intieme sfeer en de sfeervolle muziek is een kleine bijdrage geleverd aan verbinding en troost voor vele families.

Ritueelbegeleiders Evi Velders en Marinta Rutten kijken terug op een avond vol warmte, die zonder de bijdragen van sponsors en de inzet van enthousiaste vrijwilligers niet mogelijk was geweest. (tekst: Marinta Rutten)

HeelRitueel

Sinds begin van het jaar ben ik lid van HeelRitueel, een portaal voor ritueelbegeleiders.
Een (digitale) plek waar ik mensen hoop te ontmoeten die zich vanuit diverse invalshoeken met rituelen bezig houden. Een prachtige plek waar je op zoek kan gaan naar een
ritueelbegeleider die bij jou past.  Lees meer over HeelRitueel

Evi Velders: “Men heeft het steeds vaker over de Nieuwe Rituelen. Nieuw? Rituelen zijn van alle tijden en horen bij de mens. H.I. Khan zegt het treffend: “Ik verkondig niets nieuws,
ik vernieuw alleen de herinnering aan dingen die niet vergeten mogen worden.
Vanuit het oude Willibrordusgebouw in Heiloo organiseer en begeleid ik vieringen
en bijeenkomsten rondom afscheid en herdenken. Daarnaast vormen groepsactiviteiten met een zonnig karakter een belangrijk onderdeel van mijn werkzaamheden. Ik inspireer en help u om op persoonlijke wijze betekenis te geven aan bijzondere levenssituaties. Een ritueel kan daarbij een accent leggen op een speciaal moment, verbinding scheppen en troost geven.
Uitgangspunt voor mij zijn uw ideeën en eigen inbreng. Samen met mijn creativiteit en fantasie gaan we op zoek naar passende woorden, mooie muziek, originele vormgeving en sfeervolle locaties.
Mijn werkervaring als docente Kunstzinnige Vorming (muziek, beweging, theater),
de affiniteit voor de kleine dingetjes in de natuur en in het leven èn het verlies van dierbare mensen hebben me geïnspireerd om een opleiding tot ritueelbegeleider te volgen
(Het Moment).
Als ‘Vernederlandste en bereisde Oostenrijkse’ heb ik in loop van de jaren een warme interesse voor interculturele activiteiten ontwikkeld. People want to be connected! –
daar maak ik graag iets moois van.
Ik ben landelijk en in het buitenland inzetbaar en spreek Nederlands, Duits en Engels.”